De Natuurbron.com

Verwerking van nare situaties en loslaten van oude balast


Verwerking en loslaten is een werkvorm waarbij trauma's verwerkt worden door middel van de hersenhelften bilateraal te stimuleren. Dit middels tappen op de schouders, geluidjes of oogbewegingen. Hierdoor ontstaat er een verruimd bewustzijn. Tevens kom je beter in contact met je gevoel en wordt de intuïtie en creativiteit geprikkeld.

Deze trauma verwerkings methode is ontwikkelt voor toepassingen bij enkelvoudige trauma's.

Deze werkvorm is uit onderzoek zeer geschikt gebleken bij het verwerken van trauma’s. De posititieve veranderingen na de behandeling waren tijdens onderzoek daadwerkelijk op hersenenfoto's vast te leggen.

Het bijzondere is dat men wel weet en ziet dat er een neurologische verandering optreedt maar dat men niet precies weet hoe onze hersenen dat doen. Feit is dat zoals het lichaam wonden kan genezen, onze hersenen de psyche kan genezen.

Zo werkt het:


  • De biletrale beweging brengt een krachtig proces op gang in onze hersenen. Dat wil zeggen dat er door de afwisselende beweging heel veel zenuwprikkels over en weer gaan tussen de beide hersenhelften.Het effect is te vergelijken met de bilaterale activiteit van de REM-fase (Rapid Eye Movements) tijdens het dromen. Het meest opvallende verschijnsel van de REM-slaap is dat de ogen heel snel heen en weer bewegen achter de oogleden. Dit hangt samen met de stimulatie van beide hersenhelften.


  • De REM-slaap is voor iedereen nodig om de spanningen van het dagelijks leven te verwerken en een plekje te geven in de hersenen. Als we te weinig slapen en dromen, worden we erg gespannen. Het bootst de REM-fase na: Je bent net als tijdens het dromen bezig met het verwerken en integreren van psychisch materiaal doordat beide hersenhelften bilateraal worden gestimuleerd. Het verschil met dromen is dat het nu gericht wordt op een specifieke gebeurtenis waar spanning opzit.

Enkele voorbeelden:


  1. Je schrikt van een dichtslaande deur of een hond die blaft. Al je spieren spannen zich en je bent in opperste staat van paraatheid.
  2. Dit kan herhaaldelijk gebeuren waardoor je nog amper echt kunt ontspannen. Ook als je in bed ligt blijft je lichaam alert en kun je de slaap niet pakken, of schrik je midden in de nacht steeds wakker.
  3. Als je overstraat loopt schieten er ineens onaangename beelden door je heen die je niet kunt plaatsen, of in ieder geval niet in de omgeving waar je op dat moment bent. Je hartslag gaat omhoog, je lijf voelt gespannen en je krijgt klammenhanden
  4. Je reageert boos en geïrriteerd op een uitspraak van iemand. De adrenaline raast door je lijf en je kunt nauwelijks een gewoon gesprek blijven voeren. Je bent snel geprikkeld en geïrriteerd zonder aanwijsbare reden.


Als je dit soort ervaringen hebt kun je er veel last van hebben en daalt je energieniveau vaak geleidelijk aan. De motivatie om er iets aan wordt daardoor minder waardoor het een heel leven meegedragen kan worden terwijl dat niet nodig is. Hoewel de herinnering zal blijven kan de spanning die het geeft wel degelijk verminderen of losgelaten worden. Hierdoor zul je meer energie overhouden voor belangrijke mensen en situaties in je leven. Je bent vrijer en je lichaam kan zich sneller herstellen. Spanning en stress zijn energie vreters die verholpen kunnen worden via eenvoudige werkvormen die we vandaag de dag tot onze beschikking hebben.

  



Voor diegene die meer willen begrijpen hoe hun gedachten werken:

De hersenen zien eruit als een onweerswolk als ze gedachten produceren en registreren. Maar niemand heeft ooit een gedachten gezien. Wat je wel ziet op een PET-scan is een storm die oplicht in verschillende delen van de hersenen. En de delen die oplichten komen neurologisch overeen met organen, zenuwen en spieren in ons lichaam.

Gedachten brengen lichaams reacties teweeg zoals woede, waarbij het hart tekeer gaat, het gelaat rood wordt en men harder gaat praten. Hetzelfde gebeurd bij verdriet of liefde. Ook daarbij reageren weer bepaalde lichaamsdelen zoals het aansturen van traanbuisjes, buikpijn, keelpijn of juist een glimlach.

Hoe werken de hersenen. Bij een trauma wordt het gevoelssysteem in je hersenen (amandelkernen) overbelast.

Je kunt door een nare gebeurtenis mee te maken ineens zoveel tegelijk te verwerken krijgen dat je hersenen je als het ware beschermen tegen teveel input.

Niet alle emoties, gedachten en lichamelijke reacties hoeven dan ineens beleefd te worden. Normaal gesproken komt dat beetje bij beetje weer boven in je bewustzijn zodat het later verwerkt kan worden, of via je dromen. Is de schrik echter te groot dan kan het zijn dat de gevoelshersenen het niet bol kunnen werken waardoor in dat deel spanning blijft bestaan en overbelast kan raken.

Door die spanning kan het hersendeel dat alles normaalgesproken verwerkt en onderbewuste ervaringen bewust maakt (hippocampus) de gegevens niet meer goed verwerken. Er worden dan enkel bepaalde stukken uit die ervaring bewust gemaakt zoals een geur, een geluid of een beeld, maar het is geen samenhangend geheel. Hierdoor ontstaan er losse beelden, gedachten en emoties in het verstandelijk deel van je hersenen (cortex).

De droge feiten worden dan los van de gevoelens in de grote hersenen opgeslagen.

Hierdoor blijft het trauma als een soort eilandje in de hersenen bestaan omdat er weinig tot geen zenuwprikkels tussen de linker en rechter hersenhelft bestaan. Dit maakt dat je ineens van beelden of geluiden kunt schrikken, de zogeheten triggers, terwijl je feitelijk wel weet dat dat niet (meer) nodig is.

Hier ligt de oorzaak dat we bewust iets kunnen denken (cortex) en het tegendeel kunnen voelen (amandelkernen). Het gevolg kan zijn dat je steeds triggers blijft ervaren.

Enkele voorbeelden:


Je bent constant alert wat op de lange termijn uitput, je energie wordt daardoor geringer en je kunt in een steeds kleinere cirkel terecht komen.

Eigenlijk betekent dit niet meer dan dat er onbewust dingen spelen die vragen om aan de oppervlakte te komen zodat ze verwerkt kunnen worden. Het terugdringen of latent aanwezig laten zijn kan op de lange duur meer energie kosten dan er bij stil te gaan staan om het te verwerken en te integreren.

Met deze behandeling worden de gevoelens en de feiten weer aan elkaar gekoppeld door middel van eye-movement.

De nare gebeurtenis is dan een verhaal uit je leven maar bepaalt niet meer je dagelijks leven. De ervaring krijgt daarbij een plaats naast alle andere ervaringen in het leven. Door de rust die ontstaat komt er weer energie vrij voor andere belangrijke zaken.

De neurologische stimulans zorgt ervoor dat het gevoel en het verstand weer met elkaar verbonden zijn. Dat zijn de verbindingen die te zien zijn bij een grootschalig onderzoek op PET-scans van de hersenen.